Nicolas de Largillière
Nicolas de Largillière, 1656–1746, urodził się w Paryżu i był francuskim malarzem portretowym. Malował osoby królewskiego pochodzenia, szlachciców i kolegów artystów, a w 1690 roku został odnotowany przez Akademię Francuską jako malarz historyczny. Po latach w Antwerpii i Londynie osiadł w Paryżu, gdzie jego portrety zostały dobrze przyjęte. Znany jest ze swoich portretów i z tego, że ukazywał swoją epokę poprzez stroje, postawy i atrybuty.
O artyście: Nicolas de Largillière
Na portretach widoczna jest cała postać lub popiersie, często na prostym tle. Król Jakub II nosi złocistą zbroję i białą kryzę, a obraz ma akwarelowe tło w okrągłej ramie. Portret Charles'a Le Bruna przedstawia go przy pracy nad złożeniem do grobu, otoczonego klasycznymi popiersiami i postaciami na podłodze i stole. Largillière stosował uporządkowany układ zaczerpnięty z renesansu, a w portrecie rodzinnym rodziny Ludwika XIV wyczuwalny jest lekki niepokój króla. Także późne portrety paryskich szlachciców są rozpoznawalne dzięki strojom, perukom i detalom, takim jak kolumna dorycka.
W sklepie znajduje się 35 dzieł Nicolasa de Largillière'a. Wśród nich: Portrait of Charles-Léonor Aubry, Marquis de Castelnau (1701), Portrait présumé de Madame la duchesse de Beaufort (1714) i Still life with hunted game, flowers, fruit and a spaniel (1680). Dzieła są dostępne jako plakaty i obrazy. Spojrzenia na portretach i charakterystyczne dla epoki stroje sprawiają, że łatwo zawiesić je jako przyciągające wzrok ozdoby ściany.