Światło księżyca, 1893

Światło księżyca (Månsken) z 1893 roku to jeden z motywów wnętrz Edvarda Muncha: kobieta w mrocznym pokoju przy oknie, do którego wpada blask księżyca, kładąc cień okna na podłodze. Kolory utrzymane są w błękitach, a światło sprawia, że duża część obrazu staje się cieniem.

Munch nazywał swój sposób malowania malowaniem duszy – chciał pokazywać życie emocjonalne, a nie przedstawiać rzeczywistość z zewnątrz. Pracował w Norwegii, Berlinie i Paryżu, nieustannie krążąc wokół miłości, lęku i tęsknoty.

Na ścianie Światło księżyca pasuje do spokojnego pomieszczenia z miejscem na zadumę, takiego jak sypialnia czy kącik do czytania. Kwadratowy format dobrze pasuje do rozmiarów: 50×50 sprawdzi się na większości ścian, 70×70, jeśli chcesz większego spokoju. Jako plakat bez ramy wybrzmiewa stonowany nastrój nocy, a jeśli wolisz gotowy obraz, z blaskiem księżyca współgra czarna rama lub ciemne drewno.