Czterej jeźdźcy Apokalipsy, 1497

Czterej jeźdźcy Apokalipsy (Die apokalyptischen Reiter) to drzeworyt Albrechta Dürera z 1497 roku, pochodzący z jego serii ilustrującej Apokalipsę św. Jana. Czterej jeźdźcy jadą w szeregu przez całą kompozycję, a ludzie padają pod kopytami: jeden z łukiem, jeden z mieczem, jeden z wagą i jeden, który jest śmiercią. To gęsta, pełna ruchu scena, w której wszystko napiera do przodu naraz.

Dürer działał w Norymberdze w okresie renesansu i zasłynął miedziorytami oraz drzeworytami obok portretów i scen biblijnych. Seria apokaliptyczna z lat dziewięćdziesiątych XV wieku należy do najwcześniejszych, w których samodzielnie prowadził całe dzieło od rysunku po druk.

Motyw jest dramatyczny i najlepiej prezentuje się w pomieszczeniu, w którym może wybrzmieć, na przykład w przedpokoju na jasnej ścianie. Wybierz 50×70, aby jeźdźcy mogli się rozpostrzeć, lub 30×42 w mniejszym formacie. Obraz w czarnej ramie lub ciemnym drewnie spina gęste linie, a plakat bez ramy sprawdza się równie dobrze.